با مطرب:

وصف رخ چو ماهش در پرده راست ناید
مطرب بزن نوایی ساقی بده شرابی
شد حلقه قامت من تا بعد از این رقیبت
زین در دگر نراند ما را به هیچ بابی

بودم آن روز من از طایفه درد کشان
که نه از تاک نشان بود نه از تاک نشان

دلدار که می گفت به بنزین نگران است
گو قیمت آزاد بسلف و گذران باش
خون شد دلم از سهمیه بندی ز چه رو؟
ای مایع بد بو تو دگر مشک فشان باش
تا بر دلمان گرد و غباری ننشیند
گز کن تو پیاده به کنار دگران باش

بهر ایاب و ذهــــــاب من دوتا بنز شکیل
هست دائم پارک با راننده اش آقا خلیل

حمدلله التعالی کارت بنزیـــنش پر است
می رساند بنده و اهل و عیال تا اردبیل

پس مخور غصه که پیری هـم خوش است
من خودم پیرم نفهمیدی مگر با این سبیل؟

چون به غوره نور تابید و شد مویز
باز نجوید روزگار قبل، هان عزیز
نیک غنیمت دان به هنگام شباب
پای سالم از بحر ایاب و ذهاب

ز دو ديده خون فشانم ز غمت شب جدايي
چه كنم كه هست اينها گل باغ آشنايي
مژه ها و چشم يارم به نظر چنان نمايد
كه ميان سنبلستان چرد آهوي ختايي
سر برگ گل ندارم ز چه رو روم به گلشن
كه شنيده ام ز گلها همه بوي بيوفايي

سارا خانم خواهشا انقدر بی وفایی نکن و خودت رو دست کم نگیر. ما به احترام حرف شما رفتیم کلا دیوان جلال جان را آتش زدیم و دوباره به نام حافظ چاپ کردیم. آن وقت شما می گویی این شعر از مولوی بوده :(