دیدگاه‌ها برای: شادترین کشور جهان کجاست؟

با: سولماز

سولماز — Sat, 14 Jun 2008 16:53:20 +0000

حالا من با کشورمون کاری ندارم من با داشتن یه پسر ناز و مامانی و بلا و شیطون و باهوش شاد شادم! البته این تنها دلخوشیمه یا شایدم ترجیح می دم برای جبران خیلی چیزها سرمو با شادی پسرم گرم کنم.
راستی خوب شد اینو عنوان کردید دارم فکر می کنم که چرا اینقدر کشور ما غمگینه؟!

با: سولماز

سولماز — Sat, 14 Jun 2008 16:48:15 +0000

احتمالا تا یه مدت دیگه 150 امین کشور هم نشیم 130 که حتما می شیم! شادی و شاد بودن هنوز برای ما ناآشناست. از بچگی باید آموزش داده بشه چطور در مقابل همه مشکلات و موانع باز تونست شاد بود و شاد کرد.

با: 1divaneh

1divaneh — Wed, 21 May 2008 20:14:21 +0000

همين كه تو ليست بوديم بايد شاد باشيم … و بگيم خدا رو شكر … چي كم داريم كه شاد نباشيم … وضعيت خوب زندگي خوب و صضد البته اصلا ادم هاي حريصي هم نيستيم

با: akibaki

akibaki — Tue, 20 May 2008 21:45:09 +0000

kashki dar iran ham mesle oropa pool taghsim mishod age kasi khone nadasht dolat behesh khone midad bime dasht hoghogh dasht dolat javabgo bood mesle ye pedare masool amma baraye iran va iranian moteasefam ke ba vojode in hame manabee vali farghe tabeghati khili ziade,mage keshvare otrish chi dare ya danmark ????????????????

با: ایوب میرزایی

ایوب میرزایی — Tue, 20 May 2008 21:20:51 +0000

خوبه اما نمیشه فتوای کلی داد در مورد یک کشور!

با: حسام

حسام — Thu, 15 May 2008 08:14:51 +0000

فقط یک کلمه (عالیه)

با: ghy

ghy — Thu, 15 May 2008 07:36:02 +0000

شايد اب وهوا در اين رده بندي بي تاثير نباشد.

با: سيمين

سيمين — Wed, 14 May 2008 05:11:38 +0000

والله چه عرض كنم ………………خداروشكر كه150 نيستيم

با: اکبردرویش

اکبردرویش — Tue, 13 May 2008 19:01:14 +0000

ممنون
اورده شد.

با: اکبردرویش

اکبردرویش — Tue, 13 May 2008 18:59:40 +0000

( … )

پاسخ: توی این دور و زمانه نباید توی این وبلاگها از این حرفها باشد. شما که خودتان بهتر می دانید!

با: گلبرگ

گلبرگ — Tue, 13 May 2008 12:50:55 +0000

ديروز سزي به کوهسنگي (مشهد) زدم.با اينکه کلي شهرداري داره خرجش مي کنه و روش سرمايه گذاري کرده و خداييش هم قشنگ شده ، يه چيزي نظرمو جلب کرد. قبل از اينکه از کوه برم بالا يه گروه دختر چادري نشسته بودن يه گوشه اي و يه جوون کم سن ريشو واسشون حرف ميزد. از من دور بودن صداش شنيده نمي شد. فکر کردم کلاسي رو اونجا برگزار کردن. بعد که از کوه اومدم پايين اون جوونه داشت مداحي مي کرد و روضه مي خوند و دخترام چادراشونو رو سرشون کشيده بودن و گريه مي کردن!!!!
از قبيل اين آدماي مشکل دار کم که نداريم تو اين مملکت! اگه ميخواين ناله و گريه راه بندازين چرا مياين طبيعت خوش آب و هوا و جديدآ طراحي شده واسه تفريحات سالم؟. اين ها که همه مشکل رواني دارند به کنار، سياستهايي هم پشت سرشونه که از اين جو غم و ناله در مملکت استفاده کنه: مثل دفن چند شهيد گمنام بالاي کوه و جديدآ دفن آنها در دانشگاهها! آدم ياد قصه آب زندگاني صادق هدايت مي افته که دقيقآ مو به مو داره در مملکت اجرا ميشه ( حسني در کشور زرافشون) ،… يه جا که راجع به جشنهاي ايران باستان مي خوندم نوشته بود مردم آنزمان (و شايد هنوز زرتشتيها) معتقد بودند انسان با شادي اش و ابراز آن به نوعي شايسته شکر گزار ايزد است، يعني به او نشان مي دهد که قدر نعماتش را مي داند! ( چيزي که در فيلم راز آمريکاييها مي خواهند به ديگران ياد بدهند، به عنوان کشف خودشان!!!)
و لحظه لحظه به اين فکر مي کردم وقتي که دوست آمريکاييم که عاشق ديدن ايران است به اينجا بيايد کجا را به او نشان بدهم؟!!!

با: cook

cook — Tue, 13 May 2008 09:21:06 +0000

i am deep dawn sorry that we live in 96th happiest country actually we are living among the most sad country do we really deserve that