با سلام. مشاهدات نشان می دهد که هنوز 494 نفر این وبلاگ را از طریق فید زیر دنبال می کنند که احتمالا شما هم از آن دسته هستید

http://1fathi.wordpress.com/feed

این احتمالا به این خاطر است که شما نمی دانید که این وبلاگ به آدرس

http://1fathi.com

منتقل شده است. از شما خواهش می کنیم که به صفحه

اشتراک رایگان

بروید و اشتراک خود را به اشتراک مناسب که دیگر دوستانتان در آن مشترکند تغییر دهید.

آیا می دانید که مطالب زیادی منتشر شده است که خدمت شما تقدیم نشده است؟ به آن وبلاگ بروید و خودتان ببینید. در هر حال من همیشه از بودن با شما خوشحال می شوم.

بفرمائید :)

http://feeds.feedburner.com/ITpedia

چقدر خدمتتان عرض کردم که فید «فیدبرنری» این وبلاگ را مشترک شوید؟ این همه نتیجه اش. خواهش می کنم همین الان، مشترک فید http://feeds.feedburner.com/ITpedia بشوید.

اگر نمی دانید چرا به این خاطر است که این وبلاگ دیگر رسما تا اطلاع ثانوی تعطیل شده است و شما از این به بعد باید با حضورتان در وبلاگ http://1Fathi.com من را از سعادت حضورتان بهره مند کنید.

اینجا شاید یک خداحافظی هم باید بکنیم از سرویس خوب wordpress.com که تمام راه پیشرفت را برای من باز گذاشت تا امروز بتوانم در کنار شما از این فضای مجازی لبالب لذت بشوم.

ممنونم وردپرس دات کام. بهترین سرویس وبلاگنویسی رایگان در سرتاسر جهان

اگر نمی دانید چطور مشترک شوید و از مطالب برخوردار شوید از صفحه اشتراک استفاده کنید.

و به تو سلام می کنم در 1Fathi.com

دیروز اگر کلمه “simpaticone” را که کلمه ای است ایتالیایی به معنای فرد به تعبیر من «مرد مضحک» در سیستم ترجمه گر گوگل به انگلیسی ترجمه می کردید گوگل در پاسخ “Barack Obama” را به عنوان پاسخ باز می گرداند ( عکس )

به نظر می رسد گوگل هم اوباما ، کاندیدای ریاست جمهوری ایالات متحده، را دوست ندارد ;)

می توانید از اینجا امتحان کنید اما گوگل امروز ترجمه  “funny guy” را جایگزین نام باراک اوباما کرده است. این البته به زبانهای دیگر هم همچنین ترجمه می شد که امروز همه درست شد. منبع خبر

******************************

راستش را بخواهید می خواستم یک تشکر بسیار مفصل از همه دوستانی بکنم که از دیشب من را شرمنده کرده اند و روز تولدم را به من تبریک گفتند اما دیدم اگر الان بنویسم ممکن «خود تحویل گیری» برداشت کنید :) . از سویی این فتحی چیست که تولدش چه باشد!

برای همین از دوستانی که همیشه در سرتاسر این دنیای مجازی به من لطف داشتند صادقانه تشکر می کنم که خودشان مطمئنا بیشتر از همه می دانند امروز چقدر در کنارشان خوشحالم. واقعا امروز بهترین یک تیر تمام عمر مجازیم است که در کنار دوستانم داشته ام.

این هم عکسی است که دوستان عزیزم، آق فری و منیره خانم، برای روز تولدم در فرندفید قرار داده اند.

انصافا این شبیه نوزادی من است؟ :))

تاکس نوزاد!

  مشترک این وبلاگ شوید تا هیچ چیز را از دست ندهید!

جدید!

29 دلار در ماه

مدل جدید روحانی بودایی

نارنجی :)

این ایده که بعدا بتوان به همین راحتی و با پرداخت 29 دلار در ماه یک مبلغ مذهبی آن هم با تمام خصوصیات بارزش –مثلا لباس نارنجی برای یک راهب بودایی- در اختیار داشته باشید و احتمالا در آن ماهها دین جدیدی داشته باشید کمی انسان را به زیرزیرکی خندیدن به آینده خود ترغیب می کند!

خروج سریع

قمار کن روی چیزی ارزشمندتر از زندگی

همیشه بعد مرگ عزیزان این فکر به سر انسان –مخصوصا اگر کمی مسن هم باشد- می رسد که انگار او نیز کمی احساس تنهایی و رخوت می کند و بی هدف خانه را می پوید بلکه به چیزی بهتر برسد. نکته اینجاست که این گشتن همیشه نتیجه خوبی ندارد و انسان را به منتهای طغیان فکری یا پوچی افکار رسانده، تا جایی که انسان گاه فکر می کند مرگ چقدر شیرین و لذت بخش است. حالا راه ساده است. کمی پول خرج می کنیم و یک خروج راحت و بی دغدغه را تجربه می کنیم. اما فرای مسئله پول این به نوعی قمار است سر فرداها. یان دیگر شوخی نیست. به زودی همه چیز برایتان تمام می شود اما روشنی فرداها که از دست می رود چه؟ آنها ارزش ماندن ندارد؟ یا بمانیم برای چه؟ به دوش کشیدن جای خالی وجودشان؟

این ویدئو را هم ببینید

این دو عکس مرا به تعجب انداخت. اولی را به این دلیل که چقدر خوب می شد یک روحانی از مذهبمان ، حال هر چه که باشد ، یک ماه در اختیار ما بود تا تمام سوالاتمان را از او بپرسیم. دومی به این خاطر که چهره زن به شدت انسان را به شک می اندازد. شک برای اینکه شاید فرار زیباست!

اگر به مجموعه آثار هنری علاقه دارید توصیه می کنم «هنرهای شگفت انگیزی از جنس سایه و آشغال!» را از دست ندهید

مشترک این وبلاگ شوید تا هیچ چیز را از دست ندهید!

اما اینبار به 7 تصویر برخوردم که واقعا چهره دیگری را از ایستگاه اتوبوس به من نشان داد. در زیر این هفت ایستگاه را می بینیم.

نمی دانم این ایستگاهها در کجا واقع هستند اما شدیدا فکر می کنم انتظار در آنها لذت بخش تر از ایستگاههای معمولی است. هر چند انتظار لذت بخش کم پیدا می شود :)

پیشنهاد می کنم اگر به بناهای عجیب علاقه دارید حتما «10 خانه با ساختاری عجیب» و «لاغرترین خانه های جهان» را ببینید.

  مشترک این وبلاگ شوید تا هیچ چیز را از دست ندهید!

بالاخره انتظارها به پایان رسید و فایرفاکس3 امشب برای دانلود ما در منتشر خواهد شد. امشب ساعت 21:30 به وقت تهران سایت موزیلا بالاخره بعد از مدتها انتظار نسخه نهایی فایرفاکس3 را که برای انتشارش برنامه های ویژه ای را ترتیب داده بود در اخیتار طرفداران این مرورگر قدرتمند قرار خواهد داد.

حتما شما هم با طرح رکوردشکنی فایرفاکس آشنا هستید. به طور خلاصه عرض کنم که موزیلا می خواهد با کمک کاربرانش رکورد دانلود یک نرم افزار در 24 ساعت را به نام فایرفاکس ثبت کند. این کار به اشاعه این نرم افزار کمک شایانی کند. اگر با این نرم افزار آشنا نیستید حتما توصیه می کنم مطلب معرفی فایرفاکس را بخوانید.

در هر حال هم اکنون با طرحههای انجام شده و تشویق IT نویسان حدود 9500 بار کاربران ایرانی برای دانلود این نرم افزار تعهد داده اند که باعث شده است کاملا ایران در نقشه روز دانلود از دیگر کشورهای منطقه متمایز و برتر جلوه کند. می توانید برای اطلاعات بیشتر حتما جزئیات طرح تعهد دادن را مطالعه کنید.

در هر حال تا حدود یک ساعت دیگر شما می توانید فایرفاکس3 نسخه فینال را دریافت کنید. به محض اینکه لینک دانلود نسخه نهایی در سایت قرار گرفت به این پست اضافه خواهد شد.

به احتمال زیاد شما نیز مانند من شروع به لحظه شماری برای دانلود این نرم افزار عالی برای داشتن یک وبگردی راحت سریع کرده اید. فقط یک ساعت مانده است!

 بعد نوشت! آخرین خبر!

همین الان با کلیک بر روی شکل روبرو دانلود کنید. سرعت دانلود در حد مافوق تصور :)

مشترک این وبلاگ شوید تا هیچ چیز را از دست ندهید!

این بار هم برای تبلیغات پیتر چک دروازه بان نامدار را گرداندن چرخ و فلک بزرگ شهر وین در اتریش ( یکی از میزبانان ) وادار کرده است.

البته با هر هفت دستش

*

و در ایستگاه قطار زوریخ در دیگر کشور میزبان – سوئیس – هم 10 فوتبالیست بزرگ را پیکره تراشی کرده است. جالب ارتفاع آنهاست که هر کدام 17 متر بلندا دارند.

کشور ما چگونه از فضاهای تبلیغاتی ایجاد شده در مسابقات بهره می برد؟

پیشنهاد می کنم اگر به مقوله تبلیغات علاقه مند هستید «تبلیغ هوشمند» و «تبلیغ سرگرم کننده از نوع اتوبوسی» و «تبلیغی زیبا برای خشونتی نازیبا» را هم ببینید.

مشترک این وبلاگ شوید تا هیچ چیز را از دست ندهید!

اما همیشه دسترسی به فیدخوان راحت نیست. حتی اگر هم راحت باشد این تنها راه نیست. یکی از این راههای دسترسی به فید استفاده از مسنجر است که نفوذ کمی بین کاربران داشته است. این روش سرعت بالاتری را معمولا برای یافتن فیدها در اختیار شما قرار می دهد.

در هر حال این راه دسترسی به فید هم برای بعضی از دوستان بسیار راحت و کم دردسر و مفید خواهد بود. اما مشکل اینجاست که این سیستم هنوز بسیار جوان است و سرویسهای زیادی برای ان وجود ندارد. یکی از این سرویسها imfeeds است. در زیر نحوه عضویت بسیار ساده در این سرویس را با هم بررسی می کنیم.

برای اینکار از اینجا استفاده کنید. سپس imfeeds را به دوستانتان اضافه کنید. لینکی هم برای انجام ساده تر در کنار نام هر مسنجر هست. ما برای مثال با جی تاک امتحان می کنیم. ( جی تاک نام مسنجر شرکت گوگل است که برای استفاده از آن باید حساب گوگل داشته باشید. برای حساب باز کردن اینجا یک آموزش هست )

برای اینکار به طور خلاصه به صورت زیر عمل می کنیم.

• بوسیله گزینه add آدرس imfeeds@gmail.com را به دوستانتان اضافه کنید. کار مشکلی نیست اما اگر بود بگویید تا بیشتر توضیح بدهم.
• این حساب کاربری سریعا آنلاین می شود. حالا به او پیام دهید join.
• یک پیام حاوی یک لینک تائید برای شما می آید. آن را انتخاب کنید یا در یک صفحه جدید به آدرس داده شده بروید.
• در صفحه باز شده به راحتی ثبت نام کنید. بعد از تائید یک پیام تبریک در مسنجر برای شما فرستاده می شود.
• حالا می توانید با زدن login به سیستم وارد شوید.
• حالا در صفحه فید در قسمت گوشه بالای صفحه، سمت راست در کادر خالی فید موردنظرتان را وارد کنید. حالا هر بار که اینها به روز شود به جی تاک شما یک پیام فرستاده می شود.
• تمام!

حالا می توانید یک خورده احساس به روز بودن بیشتری بکنید :)

مشترک این وبلاگ شوید تا هیچ چیز را از دست ندهید!

الکسی تیتارنکو عکاس نام آشنای روس در سال 1962 در سن پترزبورگ به دنیا آمد. او که هم اکنون در نیویورک زندگی می کند علاقه خاصی به عکاسی از شهرها دارد. مسلما یکی از این شهرها، شهر سن پترزبورگ شهر بسیار دیدنی زادگاه اوست با مردی به ظاهر سرد که دیدن شهرشان کم از دیدن ونیز و شهر ممنوعه ندارد.

اما گویی الکساندر می خواهد تصویری جدید ارائه کند. شهر سن پترزبورگ از دید او به شهری از اشباح می ماند که این تفکر در عکاسی اش رسوخ کرده است. عکسهای زیر از سایت او برگزیده شده است. با هم ببینیم. با کلیک بر روی هر کدام عکس را بزرگتر خواهیم دید.

خیلی خوشحال خواهم شد اگر نظر دوستان عزیزی چون منیره و بامدادی را درباره این عکسها بدانم. اگر شما هم دستی بر دوربین دارید خوشحالم می کنید اگر توضیحاتی تکمیلی اضافه کنید.

پیشنهاد می کنم اگر به هنرهای این چنین علاقه مندید «عکسهایی که بعد از مرگ گرفته شد» و «10 عکس از بهترین عکسهای سونی» را هم ببینید.

مشترک این وبلاگ شوید تا هیچ چیز را از دست ندهید!

در ضمن مثل اینکه بچه های پرشین بلاگ انتقاد از پرشین بلاگ را ایرانی بازی می نامند. من واقعا دوست داشتم از این جشن حمایت کنم و باز هم ازشان تشکر می کنم چون می دانم که کار بزرگی می کنند اما نمی توانم یک متن مثبت بنویسم وقتی نظرم مثبت نیست. اگر این به قول دوستان ایرانی بازی است من هم یک ایرانی هستم و متنی که در ادامه می خوانید ایرانی بازی است :)

راستش بگذارید از اصل ماجرا شروع کنیم. این جا را مانند یک گزارش لحظه به لحظه بخوانید:

مراسم تقدیر از وبلاگنویسان برتر آغاز می شود. قبلش یک کلیپی پخش می شود که یک اسکرین شاتش هم به وبلاگ من اختصاص دارد.

وبلاگ اول که طبیعتا وبلاگ یک پزشک معرفی می شود. دوم مزیدی، سوم کلاشینکف دیجیتال ( ششمین وبلاگ محبوب فقط در پرشین بلاگ و نه کل وبلاگها! ) و چهارم اکرنه ( وبلاگ مدیر خود پرشین بلاگ ).

مجری دوباره از آقایی که معرفی می کردند و فکر می کنم اسمشون نکوهیده بود ( درست می گویم؟ ) می خواهد که اسم نویسنده های وبلاگها را بخواند که به روی سن بیایند. آقای نکوهیده اشتباها به جای یک پزشک به خانم می گوید یک فتحی. اینجا میکروفون باز است و ما هم می شنویم. خانم با یک چیزی که به نظر می رسد “می گویند این چیزی نیست، هیچی” اشاره می کنند که یک پزشک درست بوده و آقا درستش که یک پزشک هست را می خوانند. ( اینجا را همه می توانستند ببینند ) …

بعد از این اتفاق و دادن جوایز آقایی که با چند دوستشون در کنار ما نشستند ( اسم یکی از خانمها یادمه مینا بود ) شروع کردند به بحث درباره یک فتحی. حدودا بحث این جوری شروع شد آقا گفتند: هه یک فتحی هم هست. خانم گفتند: ها؟ :) آقا ادامه دادند که یک فتحی هم دعوت است. اما فکر نمی کنم دعوتش کنند بره بالا . اصلا نیومده ( دقت دارید که من کنارش با یک نفر فاصله نشسته بودم ) …

{ من اینجا با یک عذرخواهی وارد بحث شدم. جالب اینجا بود که خودم را هم معرفی نکردم. همین جا باید از این اکیپشون عذرخواهی کنم. چون کارم خیلی بد بود که ناشناس باهاشون صحبت کردم. فکر می کردم بعدا شناس بشوم! }

من با آقا کلی بحث کردم که من یک فتحی را می شناسم و می دانم که میاد. تازه خودش به من گفته که هم دعوت است و هم قرار است ازش تقدیر بشود. آقا هم  انکار کردند و بعد از این که اشاره کردند که از طرفداران این وبلاگ هستند { آقا دست شما درد نکند. کلی ذوق کرده بودم تعریف می کردی از وبلاگ :) } که من شنیدم که چون این شدیدا عشق وردپرس است اگر بیاد آبروریزی می کند و اصلا با اینا دشمن خونی است ( خدائیش من نفهمیدم این دشمنی را از کجا گفت! ) و اصلا نمیاد. بحث که یک خورده کش پیدا کرد از آنجایی که مطمئن بودم که دیگر می روم روی سن با اینا شرط بندی کردم! من گفتم یک فتحی می رود روی سن و آقا هم گفتند نمی رود. البته این شرط بندی یک خورده فکر می کنم به خاطر این انجام شد که آقا می خواستند جلوی دو خانم دیگر یک حرکت جالبی کرده باشند و من را ضایع بفرمایند  :) بنده هم مطمئن که شرطی که نیم ساعت پیش به دوست همراهم  باخته بودم را از این راه جبران می کنم. شرط بسته شد و دریغ از یک بار که اسم یک فتحی از زبان احدالناسی خوانده بشود. اگر همان یک بار اول اسم من را نمی خواندند کلا شک می کردم که من توی کامپیوترشان هستم یا نه؟ این بنده خداها هم نیم ساعت قبل از پایان جشن حوصله نکردند و رفتند. خدا رحم کرد که گیر نداد که شرط رو بده. تنها چیزی که از بحث آن روز فهمیدم این بود که حتی اگر شما توی نظرسنجی دومین وبلاگ شده باشید چون ممکن است از وردپرس حرف بزنید پس می شود رای های دوستانتون را نادیده گرفت :)  

یکی از برنامه نویسان پرشین بلاگ هم بودند که قبل از مراسم با هم تلفنی اوکی کردیم و من از در تالار الغدیر تا جایی که رفتم نشستم با ایشان همراهی شدم که دستشان درد نکند. سوال اینجاست که من اگر واقعا ازم تقدیر شده است چرا ایشان که هم از آمدنم خبرداشتند و هم از جایم مطلع بودند  به من نگفتند که بیا جایزه ات را بگیر. آن جوری که ایشان می گویند خانم پولادزاده خیلی هم ناراحت شدند که چرا من روی سن نرفتم!!!! این درحالی است که اطلاعات غیرموثقی می گویند که خانم پولادزاده اصلا من را در نظر نگرفتند و به نیامدن من اشاره کردند که می توانند خودشان بهتر توضیح بدهند.

یک نکته دیگر این است من به عنوان وبلاگنویس دوم بودم و این درحالی است که طبقه پایین برای صد وبلاگنویس برتر و افراد VIP بوده است. از آنجایی که وبلاگنویس دوم جزو صد وبلاگنویس اول حساب نمی شود ( این که چطوری حساب نمی شود را خودتان باید بفهمید. من نفهمیدم! ) من به طبقه دوم راهنمایی شدم. دلیلش هم پر بودن سالن پایین عنوان شد. این در حالی است که من از آقایی که ردیف اول نشسته بودم پرسیدم که اوضاع پایین چطوره و ایشان گفتند که که جا هست و به ما نمی دهند و مال افراد خاص است. با توجه به این که افراد VIP معمولا ردیفهای اول می نشینند حدس می زدم ( انگار حدسم اشتباه بوده ) که می شد از صندلی های خالی میانی که به نظر برای VIP ها نبوده است به من هم صندلی داد. حالا کی خاص بوده جای توضیح دارد.

اما باز هم برای من سوال است که چطور شد کسی که توی برترین وبلاگها رتبه دوم را گرفته به روی سن دعوت نمی شود. حتی یک جای مناسب هم داده نمی شود که بشود پایین را دید. توی یک گوشه تاریک با یک جایی که واقعا نورپردازی خسته کننده بود نشستن برای 4 ساعت و ندیدن دوستانی که به خاطرش به جشن رفتید خیلی آزاردهنده است. قراری با جادی عزیزم گذاشته بودیم که متاسفانه تا بیرون از جشن از دیدنشون محروم بودیم. این هم جای سوال برای من دارد. من از همان مسئول پرسیدم که جادی نیامده و ایشان گفتند که جادی تماس گرفته و گفته که ساعت5:30 تا 6 می آید. من هم به ایشان گفتم اگر آمدند حتما یک ندا به من بدهید. این در حالی است که جادی تکذیب می کند و بر طبق شواهد و گزارش دقیقش از ساعت 4 آنجا بوده است! رسما هیچ بلاگر مطرحی را ندیدم. و نه هیچ دوستی :(  

دیروز نتایج رسمی اعلام شد و دوست بی نهایت عزیزم خانم آنی دالتون به عنوان رتبه دوم معرفی شدند. آنقدر خانم آنی بر سر من منت دارند که خوشحال باشم از موفقیت ایشان اما برای من یک سوال مطرح است؟ وبلاگ من در طول کل نظرسنجی در رده دوم بوده و به غیر از یک شاید یک روز یا دو روز که اول بود از جایش تکان نخورد. در زمان پایان نظرسنجی هم باز من دوم بودم. الان توی اعلام نهایی من سوم شدم. در جواب این سوال که چرا این جوری شده؟ معلوم شده که من بعد از نظرسنجی هم می توانستم در نظر سنجی دست ببرم که خدا را شکر تقلبم معلوم شده و من از رده دوم به سوم رسیدم :) اگر توی نظرسنجی بود اشکال نداشت اما چرا پس تا روز آخر من دوم بودم؟ قرار شد من این را در وبلاگ بگویم و خواننده ها خودشان قضاوت کنند احتمالش را!

 خدا را شکر با سوم شدن من آنی یک پله بالاتر رفت و ایشون دوم شد وگرنه اگر از دوستان خودم نبود خیلی ناراحت می شدم. این وبلاگ آنی ( یادداشت های یک دختر ترشیده ) را هم از دست ندهید.

اما راستش به غیر از دیدن جادی عزیز تنها نکته جالب دیدن آنی دالتون بود. اما راستش خیلی دلم سوخت. وقتی معلوم شد که ویولت هم هست می توانم بگویم واقعا متاثر شدم ( شدید! ) و هر چه سعی کردم که ببینم ویولت چه شکلی است ندیدمش. در حالی که اگر پایین بودم این اتفاق نمی افتاد. حتی یک تصویر هم روی نمایشگرها از ویولت ندیدیم.

واقعا از حضور این زن بهت زده و شوکه بودم و خودش هم می شناسد و می داند که کاملا صادقانه دارم می گویم. ایشالله به جای رفتن به چنین جشنهایی باید هماهنگ کنیم و چندتا بلاگری که تقریبا با هم آشنا هستیم یک قراری جایی با هم بگذاریم.

وبلاگنویسان عزیز دیگری هم بودند که دوست داشتم ببینمشان اما سخنرانی به شدت طولانی خانم محتشم زاده، بلاگری که رسما وبلاگشان را نمی شناسم وقت را از دیگر دوستان می گیرد. چه اشکالی داشت این جشن یک خورده وبلاگی تر بود تا گیلاس خانم عزیز هم بیاد روی سن تا ما ببینیم بالاخره این انقدر بداخلاق هست یا نه؟ ولی خدائیش من هر جور حساب می کنم نمی توانم تصویر یک خانم لجباز و بداخلاق را از ذهنم دور کنم. ایشالله به زودی یک میتینگی با ایشان و شوهرشون می گذاریم. شاید هم با مریم خانم شریف و شوهرشون. آقای جادی و خانمشون. ویولت عزیز ( البته بعد از کم شدن دردسرهایش به زودی )، ویدا خانم نورمحمدیان و  تعداد زیادی از دوستان که این جشن می توانست ما را با هم آشناتر بکند. امیدوارم بتوانم روزی همه شما را که یک خورده با هم آشنا هستیم ببینم. راستش نمی دانستم شما هستید و فقط ویلی بود که آن هم نشد ببینمش و با هم 4 کلمه درددل وبلاگنویسی کنیم.

راستش این نظرسنجی محبوبترین وبلاگ یک خوبی هم برای من داشت. من یک تک رای هم به خودم ندادم اما توی نظرسنجی دوم شدم ( یا سوم ) آن هم بین 3000 وبلاگ و این این امید را به من می دهد که شما واقعا بامعرفت هستید و محبتتان را از من دریغ نمی کنید. هر چند این در حالی است که فهمیدم بلاگری مثل یک پزشک انقدر شناخت دارد که توی همچنین جشنی شرکت نکند. راستش رسما با بعضی از تعریفهای اغراق آمیز و بزرگ نمایانه که از دکتر مزیدی شد خوشحالم که ایشان هم شرکت نکرد و شان خودش را بالا نگه داشت و رسما علاقه ام به دکتر مزیدی دو برابر شد. راستش الان می فهمم که سایتی مثل پی سی دانلود برعکس رقیبانش که می خواستند خودشان را وسط وبلاگها جا کنند چرا از نظرسنجی محبوبترین وبلاگ کنار کشید. انگار پی سی دانلود هم شرط بزرگی را فهمیده است.

و از خودم خجالت کشیدم که نشد تشکری از دوستان وبلاگنویس بکنم. شرمنده دیگر. انگار من بودم و تقدیر نبود!

پی نوشت:انصافا تبریک نگفتن به این عزیزان خالی از اخلاق دوستی و وبلاگی است. اول باید تبریک به دکتر علیرضا مجیدی بگویم که هرکاری کردیم زورمان نرسید و از رتبه اول پایین نیامدند. بعد به آنی تبریک بگویم که واقعا احساس می کنم نویسنده توانایی است و همیشه برای ما محبوب بوده است. ویولت هم که واقعا افتخار داد آمد. فکر می کنم آقای کیانیان هم خیلی سرفراز شد. به بچه های همشهری جواد تبریک بگویم که واقعا آبروی پرشین بلاگ رو خریدند. به دکتر مزیدی تبریک بگویم که سر این جریان نمی دانم چرا ازش خوشم آمد. به زهرا اچ بی که واقعا گل کاشت و حیف شد که ندیدیمش. به معلم گل و 4 تا نوگلی که وبلاگ دیرتش باد نمی گذارد هیچ وقت مهرو محبت از یادمان برود. از میلاد و بامداد که جای شان خالی نباشد. از بقیه دوستان که زیاد شناختی نسبت بهشان ندارم تا جادی عزیزم که اگر نبود واقعا این نقطه روشن این جشن بود و حیف که در  طبقه بالا بود. از حقیقت نگذریم دوست داشتم جای این همه سخنران فقط یک دقیقه سخنرانی جادی را ببینم :)

همه موفق باشید و یادتان باشد همیشه کسانی چون من هستند که دوستتان داشته باشند چون شما واقعا دوست داشتنی هستید.

پیروز و شاد باشید.

مشترک این وبلاگ شوید تا هیچ چیز را از دست ندهید!

این 5 ضدویروس از دید کاربران لایف هکر به شرح زیر است:

نوکیا سری 8800 را کلا برای جذب یک بازار خاص ارائه کرد. بازاری برای متمولین. از نوکیای 8800 که با در سال 2005 ورودش در جیب اهالی هالیوود جا خوش کرد تا 2006 که sirocco چشمها را خیره کرد و حتی در تهران خودمان هم با قیمتی حدود یک میلیون و دویست هزار تومان معامله شد بگیرید تا سری پنجم این خانواده یعنی 8800 arte sapphire ( یاقوت ) که رسما سردمدار خانواده گران نوکیا شد همه و همه نشان داد که نوکیا با ارائه این گوشی ها به دنبال تک پسندهاست و البته گران پسندها!

اما Nokia 8800 Diamond دیگر رسما همه هم خانواده های خود را به چالش کشید. این گوشی که شاید در مقابل گوشی افسانه ای Diamond سونی اریکسون قد علم کرده است به نوعی سری Arte نوکیا را به عرض رسانده است. نام Thomas Heyerdahl  کافی است تا دیگر در مورد عناصر زیبایی شناسی آن شک نکرد. بالاخره این جواهرساز نروژی عمری را در راه جواهرنشان کردن تلاش کرده است و این شاهکار او هم در نوع خود بی نظیر است. این گوشی با 112  قطعه الماس یک فرق اساسی با همقطاران خود در سری های الماس نشان دیگر کمپانی ها دارد.

گوشی های گران قیمت معمولا کیفیت خوبی از نظر کارایی ندارند. سیروکو از همین خانواده نمونه خوبی است اما استفاده از دوربین 3.2 مگا پیکسل با اوتوفوکوس، همخوانی با 3g ( که البته هنوز برای من آرزویی است و معلوم نیست کی مخابرات می خواهد این نسل سوم را کاملا راه اندازی کند ) و یک گیگابایت حافظه این گوشی را از یک امکانات حداقلی بهره مند ساخته است.

به نظر می رسد این گوشی فقط 100  عدد به فروش برسد پس به شما توصیه می کنم اگر می خواهید گوشی شما هم با 0.7 قیراط الماس مزین شده باشد 6000 دلار برای خرید این گوشی آماده کنید. هر چند من هنوز به سری الماس سونی اریکسون به علت طراحی شیکتر بیشتر رغبت دارم. منبع

پیشنهاد می کنم دو مطلب زیر را از دست ندهید

+ گوشی الماس نشان، گرانترین آیفون جهان

+ گوشی های آینده نوکیا را ببینیم

 
مشترک این وبلاگ شوید تا هیچ چیز را از دست ندهید!